„Nie traktuję powodzenia mej książki jako osobistego sukcesu czy osiągnięcia, lecz raczej jako potwierdzenie duchowej nędzy naszych czasów: skoro setki tysięcy ludzi sięgają po książkę, której tytuł wyraźnie nawiązuje do kwestii sensu życia, musi to być dla nich niezwykle aktualny i palący problem”.

„Z ludzkim cierpieniem jest jak z gazem. Jeśli wpuścić pewną jego ilość do zamkniętego pomieszczenia, gaz wypełni je w sposób równomierny i całkowity, bez względu na jego rozmiary. Podobnie cierpienie całkowicie „wypełnia” duszę i świadomość człowieka, bez względu na to, czy cierpimy ogromnie czy tylko trochę. Dlatego też „rozmiar” ludzkiego cierpienia jest pojęciem najzupełniej względnym.Z tego też powodu najbardziej banalna rzecz może stać się przyczyną ogromnej radości.”

„Więzień, który stracił całą wiarę w przyszłość – w swoją przyszłość – był skazany na zagładę. Wraz z utratą wiary w przyszłość tracił jednocześnie swoją duchową orientację”. [120-121]Frankl podaje konkretne i liczne przykłady, w jaki sposób było to widoczne w warunkach obozu koncentracyjnego. Mentalna rezygnacja z życia błyskawicznie przekładała się na jego koniec.

„Pamiętam szczególnie dwie niedoszłe próby samobójstwa, uderzająco do siebie podobne. Dwaj więźniowie zwierzyli się swoim współtowarzyszom z zamiaru odebrania sobie życia. Obaj posłużyli się typowym argumentem – że niczego już od życia nie oczekują. Trzeba im było uświadomić, że to życie nadal oczekuje czegoś od nich i że w przyszłości czeka ich konkretny sens do wypełnienia. (…) Później okazało się, że dla jednego z mężczyzn owym sensem było dziecko, które czekało na niego za granicą. Dla drugiego była to rzecz, nie osoba. Człowiek ten był naukowcem, autorem serii książek, które wciąż czekały na ukończenie.”

,,Poszukiwanie sensu częściej prowadzi do stanu wzmożonego napięcia, aniżeli pomaga osiągnąć wewnętrzną równowagę. Ale to właśnie owo napięcie stanowi zasadniczy warunek zdrowia psychicznego. Tym, czego człowiek naprawdę potrzebuje, nie jest stan wewnętrznej równowagi, lecz raczej wewnętrzna walka, dążenie do osiągnięcia wartościowego dlań celu. Tym, czego potrzebuje, nie jest rozładowywanie za wszelką cenę wewnętrznych napięć, lecz wezwanie do wypełnienia konkretnego sensu.„

„Nawet gdy nie możemy zmienić sytuacji powodującej cierpienie,wciąż możemy wybrać postawę, jaką względem niej zajmiemy”

Odczytanie wiersza

Jakie znaczenie człowiek przypisuje przedmiotom? Omów zagadnienie na podstawie zamieszczonego poniżej materiału oraz wybranego tekstu kultury albo utworu literackiego.

ankieta o wychowawcy

„Numerki życia” – podczas akcji likwidacji getta (wywozu z Umschlagplatz do Treblinki) Niemcy przydzielili gminie żydowskiej pulę numerów do rozdania osobom niezbędnym dla funkcjonowania (pracownicy, policja itp). Pola Lifszyc – Frania – Teosia Tennenbaumówna

Str.28-29 tutaj: https://wolsztyn24.pl/mrozkowiak/files/zdazyc_przed.pdf

• podział sali – strona oskarżenia, strona obrony, sędzia, ew. osoby nieprzygotowane – protokolanci i ławnicy
• Expose sędziego – co jest przedmiotem rozprawy.
• Wypowiedzi prokuratora i obrońcy – pierwsze.
• Wskazanie świadków oskarżenia i obrony: wywołanie osób, które chce przesłuchać obrona i oskarżenie.
• przygotowanie świadków: z obrońców wyłaniają się świadkowie obrony, z oskarżycieli – świadkowie oskarżenia; wyszukujecie wypowiedzi tych osób w dramacie, szykujecie się do odpowiadania w ich imieniu – odegrania roli; prokurator i obrońca + pomocnicy przygotowują pytania, które zadadzą –
• 1. Sesja sądowa: przesłuchania:
  • świadkowie oskarżenia – pyta oskarżyciel, potem obrońca, potem sędzia.
  • świadkowie obrony – pyta obrońca, potem oskarżyciel, potem sędzia.
• Podsumowanie przez sędziego.
• przygotowanie ostatniej przemowy przez oskarżyciela i obrońcę, a przez sędziego – wyroku (z możliwością jego zmiany po ostatnich wystąpieniach) –
• Ostatnie przemowy: podsumowanie argumentacji przez prokuratora i obrońcę.
• Narada: ławnicy orzekają o winie lub jej braku. Sędzia zasądza wyrok i go uzasadnia.

Podsumowanie sesji.

komunikat Polskiego Radia

3F i 3D1 na środę 8.04 (3B2 czwartek, 9.04.): Ocalić pamięć o tych, którzy ocalali Przygotuj prezentację osoby: w sferze wizualnej – tylko jej zdjęcia, dane osobowe, ew. daty i nazwy miejsc – jeśli potrzebne, opowiedz o niej w kontekście wojny: co robili, w jaki sposób walczyli, co i jak starali się ocalić? Wypowiadaj się z pamięci.
Janusz Korczak, Irena Sendlerowa, rodzina Ulmów, Władysław Raginis, Oskar Schindler, Maksymilian Kolbe, Witold Pilecki, Jan i Helena Żabińska, Rudolf Weigel (polecam utwór „Nawiedzona, wiek XX” Kaczmarskiego), Karol Estreicher, gen. Władysław Anders, Mieczysław Gębarowicz, Marian Turski, Henryk Zygalski, Eugeniusz Łazowski

podsumowanie

Okupowana Warszawa – różne cele i postawy: początek filmu „Kamienie na szaniec” z 2014, reż. Robert Gliński

(w temacie – cytat z Talmudu, pisma świętego judaizmu)

3F i 3D1 na środę 8.04 (3B2 czwartek, 9.04.): Ocalić pamięć o tych, którzy ocalali
Przygotuj prezentację osoby, przy której jest Twój numer w dzienniku: opowiedz o niej w kontekście wojny: co ci ludzie robili, w jaki sposób walczyli, co i jak starali się ocalić?
Wypowiadaj się wyłącznie z pamięci. Krótko, do 5′, ale dokładnie (w sferze wizualnej – tylko jej zdjęcia, dane osobowe, ew. daty i nazwy miejsc – jeśli potrzebne).
Janusz Korczak – 7, 19,
Irena Sendlerowa – 3, 16, 30
Rodzina Ulmów – 2, 9,
Władysław Raginis – 6, 21
Oskar Schindler – 12, 29
Maksymilian Kolbe – 1, 28
Witold Pilecki – 4, 8, 18
Jan i Antonina Żabińscy – 13, 14,
Rudolf Weigel – 5, 32
Karol Estreicher – 10, 26, 33
Gen. Władysław Anders – 17, 24
Mieczysław Gębarowicz – 11, 15
Marian Turski – 25, 31
Henryk Zygalski – 23, 22
Eugeniusz Łazowski – 20, 27
* tytuł Sprawiedliwy wśród Narodów Świata

czego NIE robić? nie opowiadaj o roku urodzenia, studiach czy rodzicach – chyba, że to ważne w kontekście późniejszej działalności. Postaraj się odkryć, co jest pociągającego w tej osobie, co ciekawego zrobiła i zaciekawić tym innych.

Czytaj / słuchaj

Porównanie stylistyki Schulza i Prusa – ,,Sklepy cynamonowe” versus ,,Lalka”