(cytat z wprowadzenia do części III „Nie-boskiej komedii” Krasińskiego)
Archiwa
bookmark_borderGrzech pierworodny, wygnanie z raju i symboliczny sens
Lekcja poświęcona jest analizie i interpretacji biblijnego opowiadania o grzechu pierworodnym i wygnaniu z raju.
Cele:
– poznanie metaplanu (narzędzia pomocnego przy rozwiązywaniu problemów),
– odczytanie symbolicznego sensu opowieści i jej elementów,
– refleksja nad losem człowieka (powiązanie szacunku i odpowiedzialności),
– odczytanie pozaliterackich tekstów kultury zawierających nawiązania do Biblii.
Pojęcia i terminy:
Biblia, Księga, Stary Testament, Księga Rodzaju, rozdział biblijny, opowieść, opowiadanie, symbole biblijne, topos, ogród rajski (Eden), drzewo życia, drzewo wiadomości dobrego i złego, wąż, topos człowieka wędrowca (homo viator), interpretacja Biblii (hermeneutyka).
bookmark_borderNie-boska komedia – gdzie znaleźć?
To dramat, dramaty wygodniej oglądać niż czytać, polecam klasyczne już przedstawienie teatru telewizji tutaj: VOD (śmierć Marii 24′; II część 30′)
Tu zaś jest pełny tekst: wolnelektury
Dla tych, którzy obejrzeli/przeczytali, a także dla tych, którzy się poddali w drodze: ciekawe omówienie
Dramat rodzinny – wykłady prof. Dybka
ćwiczenia
Streszczenie dramatu społecznego
bookmark_borderHoracy – Do Leukone
Do Leukonoe (w przekładzie Henryka Sienkiewicza)
Nie pytaj próżno, bo nikt się nie dowie,
Jaki nam koniec gotują bogowie,
I babilońskich nie pytaj wróżbiarzy.
Lepiej tak przyjąć wszystko, jak się zdarzy.
A czy z rozkazu Jowisza ta zima,
Co teraz wichrem wełny morskie wzdyma,
Będzie ostatnia, czy też nam przysporzy
Lat jeszcze kilka tajny wyrok boży,
Nie troszcz się o to i… klaruj swe wina.
Mknie rok za rokiem, jak jedna godzina.
Więc łap dzień każdy, a nie wierz ni trochę
W złudnej przyszłości obietnice płoche.
Do Leukonoe (w przekładzie Adama Ważyka)
Nie dociekaj nie nasza to rzecz Leukonoe
kiedy umrzeć mam ja kiedy ty nie odsłaniaj
babilońskich arkanów Co ma być niech będzie
Czy wiele zim przed nami czy właśnie ostatnia
pędzi morze tyrreńskie na oporne skały
rozważnie klaruj wino nadzieję odmierzaj
na godziny – czas biegnie zazdrosny o słowa –
i weseląc się dziś nie dowierzaj przyszłości.
bookmark_borderCo nas śmieszy?
Molier jest tak wielki, że za każdym razem, kiedy go czytać od nowa, nowe się przeżywa zdumienie. Twórca to wyjątkowy; sztuki jego graniczą z tragedią, wstrząsają. (…) Zwłaszcza „Skąpiec” przedstawiając, jak jedna przywara niszczy wszelkie przywiązanie łączące ojca i syna, ma wielkość niezwykłą i jest w najwyższym stopniu tragiczny. [J.P. Eckermann, Rozmowy z Goethem, [w:] J.W. Goethe, Dzieła wybrane, t. 4, Warszawa 1954, s. 472.]
Komizm w Skąpcu przejawia się na trzech płaszczyznach. Występuje tutaj komizm postaci, słowny i sytuacyjny. Niemniej jednak jest to przede wszystkim komedia charakterów, która opiera się na kreacji pewnego typu ludzkiego, a akcja i intryga stanowią jedynie tło dla ukazania w pełnej krasie głównego bohatera, Harpagona.
https://poezja.org/wz/interpretacja/3693/Komizm_w_Skapcu
bookmark_borderNotatka sntetyzująca
Materiał dodatkowy Notatka syntetyzująca – OKE – ćwiczenie oceniania
Ankieta z MEIN Centrum Transformacji Cyfrowej:
Link do ankiety dla uczniów https://t.ly/_aSoZ
bookmark_borderNon omnis moriar
Do Apollina – interpretacja ze strony pozja.org
Horacy i jego skrzydlate słowa – cytaty, które przetrwały wieki i są nadal popularne.
Interpretacja za strony poezja.org
