Autor: Anna

bookmark_borderNie-boska komedia – gdzie znaleźć?

Opublikowano autor Anna

To dramat, dramaty wygodniej oglądać niż czytać, polecam klasyczne już przedstawienie teatru telewizji tutaj: VOD (śmierć Marii 24′; II część 30′)
Tu zaś jest pełny tekst: wolnelektury

Dla tych, którzy obejrzeli/przeczytali, a także dla tych, którzy się poddali w drodze: ciekawe omówienie

Dramat rodzinny – wykłady prof. Dybka
ćwiczenia
Streszczenie dramatu społecznego

Niektórzy lubią poezję

bookmark_borderHoracy – Do Leukone

Opublikowano autor Anna
Po polsku
po łacinie 🙂

Do Leukonoe (w przekładzie Henryka Sienkiewicza)
Nie pytaj próżno, bo nikt się nie dowie,
Jaki nam koniec gotują bogowie,
I babilońskich nie pytaj wróżbiarzy.
Lepiej tak przyjąć wszystko, jak się zdarzy.
A czy z rozkazu Jowisza ta zima,
Co teraz wichrem wełny morskie wzdyma,
Będzie ostatnia, czy też nam przysporzy
Lat jeszcze kilka tajny wyrok boży,
Nie troszcz się o to i… klaruj swe wina.
Mknie rok za rokiem, jak jedna godzina.
Więc łap dzień każdy, a nie wierz ni trochę
W złudnej przyszłości obietnice płoche.

Do Leukonoe (w przekładzie Adama Ważyka)
Nie dociekaj nie nasza to rzecz Leukonoe
kiedy umrzeć mam ja kiedy ty nie odsłaniaj
babilońskich arkanów Co ma być niech będzie
Czy wiele zim przed nami czy właśnie ostatnia
pędzi morze tyrreńskie na oporne skały
rozważnie klaruj wino nadzieję odmierzaj
na godziny – czas biegnie zazdrosny o słowa –
i weseląc się dziś nie dowierzaj przyszłości.

bookmark_borderCo nas śmieszy?

Opublikowano autor Anna

Molier jest tak wielki, że za każdym razem, kiedy go czytać od nowa, nowe się przeżywa zdumienie. Twórca to wyjątkowy; sztuki jego graniczą z tragedią, wstrząsają. (…) Zwłaszcza „Skąpiec” przedstawiając, jak jedna przywara niszczy wszelkie przywiązanie łączące ojca i syna, ma wielkość niezwykłą i jest w najwyższym stopniu tragiczny. [J.P. Eckermann, Rozmowy z Goethem, [w:] J.W. Goethe, Dzieła wybrane, t. 4, Warszawa 1954, s. 472.]

jezykpolski.sp3

Ko­mizm w Skąpcu prze­ja­wia się na trzech płasz­czy­znach. Wy­stę­pu­je tu­taj komizm postaci, słowny i sytuacyjny. Nie­mniej jed­nak jest to przede wszyst­kim komedia charakterów, któ­ra opiera się na kreacji pewnego typu ludzkiego, a akcja i intryga stanowią jedynie tło dla ukazania w pełnej krasie głównego bohatera, Harpagona.
https://poezja.org/wz/interpretacja/3693/Komizm_w_Skapcu